بانکداری‌دیجیتالپیشنهاد سردبیرمقاله

بانکها تغییر شکل می‌دهند؛ ارزهای دیجیتال با پشتوانه بانکها راه اندازی شود

کانال تلگرام  رسانه فناوری هوشمند

با توجه به سرعت و کارایی ارزهای دیجیتال در معاملات، اینطور به نظر می‌رسد که بایستی ارزهای دیجیتال برای اطمینان بخشی و پایداری بیشتر از سوی بانکهای مرکزی حمایت شود.

به گزارش اقتصاد الکترونیکی به نقل از بازار؛ «اینترست» گزارشی از گروه مالی مک کواری در خصوص ارزهای دیجیتال منتشر کرده که در ادامه آمده است: تحلیلگران گروه مالی مک کواری (Macquarie) معتقدند بانک های تجاری و فین تک ها  فقط به لطف بانک های مرکزی وجود خواهد داشت و درآمد آنها نیز توسط آنها تعیین می شود.

در عین حال که به گفته تحلیلگران مک کواری، فناوری در حال تکامل سریع می تواند به راحتی تسویه حساب در بانک های تجاری، با مهاجرت سپرده ها و حتی وام به بانک های مرکزی را تسریع و بانک های مرکزی را  به شرکت کنندگان مستقیم به جای متولیان اعتماد تبدیل کند. مک کواری اضافه می کند، این  مساله  می تواند یک ضمانت ضمنی زیربنای پول را به یک ضمانت صریح تبدیل کند و البته این سوال را مطرح می کند که نقش واسطه های مالی چه خواهد شد؟

مک کواری در یادداشت تحقیقاتی تحت عنوان «Stablecoins» و ارزهای رمزپایه نوشته است که آیا ما هنوز به بانک یا کارت اعتباری نیاز داریم؟ تحلیلگران خاطرنشان می کنند فناوری و قدرت روزافزون بانک مرکزی در حال تغییر شکل دادن به امور بانکی و مالی است و از بانک ها می خواهد. هدف شان را مشخص کنند که چه هدفی را دنبال می کنند؟

همچنین تحلیلگران معتقدند که پول صرفاً یک قرارداد اجتماعی است، به این معنی که مردم پول را می پذیرند و انتظار دارند که دیگران نیز همین کار را بکنند.

در ادامه اشاره می‌کند، از این رو، هر چیزی می تواند به عنوان پول عمل کند، از سنگ و طلا گرفته تا ارقام کاغذی و الکترونیکی. در عین حال، برای اینکه یک قرارداد پایدار باشد، پول باید توسط نهادهای اعتماد نیز پشتیبانی شود. در طی چند قرن گذشته، اعتماد توسط طلا و نقره یا اعتبار بانک های مرکزی دوباره تقویت شد. بانک های مرکزی مدرن نیز به نوبه خود با حمایت مالی از حاکمیت حمایت شده و نقدینگی عمده ای را برای جریان انداختن سیستم بانکی فراهم کرده اند.

همچنین گزارش یاد شده اضافه می کند، با این حال، هوش مصنوعی و فناوری های مبتنی بر دفتر توزیع شده توانایی ایجاد اعتماد و انعطاف پذیری را دارند و در مورد برخی از موارد (به عنوان مثال بیت کوین)، آنها همچنین می توانند درجه ای از محافظت در حجم زیاد نقدینگی را ارائه دهند. این فناوری جدید می تواند به میزان قابل توجهی هزینه های معامله را کاهش و سرمایه را به بخشهای غیر بانکی گسترش دهد. اما همچنین یک چالش برای اجرای سیاست های پولی و آینده سیستم بانکی ذخیره کسری آینده سیستم بانکی است که امروز میزان پول را بر اساس اعتماد ضمنی بانک مرکزی ضرب می کنند.

فن آوری ارزهای دیجیتال می تواند به راحتی تسویه حساب در بانک های تجاری، با سپرده گذاری و در نهایت وام دادن به بانک های مرکزی را تسریع کند. این بانک های مرکزی را از متولیان اعتماد به شرکت کنندگان مستقیم تبدیل می کند؛ یا یک ضمانت ضمنی زیربنای پول را به یک ضمانت صریح تبدیل می کند

این گزارش می افزاید؛ به نظر میرسد، راه اندازی آینده دیم ارز دیجیتال فیسبوک، یا لیبرا به صورت ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) باعث جلب توجه بسیاری میشود. بر خلاف سایر رمزنگاری ها، این قول را داده که بسیار بیشتر به «ارزهای باثبات» یا به عبارت دیگر با پشتوانه دارایی های قابل اعتماد (به عنوان مثال دلار آمریکا) خواهد بود.

از طرفی در این گزارش آمده است: همانطور که در مورد بانک آمستردام، اولین نمونه اولیه بانک مرکزی که برای دویست سال قبل وجود داشت، قبل از فروپاشی در اواخر قرن ۱۸، این سوال وجود دارد که آیا این استیبل کوین ها محدود به ارزش ذخیره ارزهای اساسی می شوند یا آیا آنها می توانند ترازنامه خود را گسترش دهند و از نقدینگی پشتیبانی کنند. با توجه به وسوسه ها، هرچه این پول های پایدار انعطاف پذیرتر باشند، از ثبات کمتری برخوردار می شوند و احتمال سقوط آنها بیشتر است، مگر اینکه توسط بانک های مرکزی پشتیبانی شوند.

نظرات مک کواری همانند گفته های اخیر موسسه رتبه بندی اعتباری مودیز است، که هشدار می دهد CBDC ها می توانند «عواقب منفی عمیقی» برای بانک های تجاری داشته باشند – از آن جمله می توان به تغییر نقش فعلی آنها در سیستم پرداخت ها، اخلال در مدل های تجاری و اعمال تغییر در مدل مالی آنها اشاره کرد.

بانک های مرکزی نمی توانند سپرده ها را جمع آوری کنند، ریسک ها را ارزیابی کنند و از دارایی ها به اندازه کارآمدتر از بانک های تجاری درآمد کسب کنند. اما، در دهه گذشته، ما قبلاً شاهد بوده ایم که بانک های مرکزی به عنوان بازیگران اصلی در بازارهای اوراق قرضه و اعتبار تبدیل شده اند و حتی آنها وام مستقیم به سرمایه گذاران عمده فراهم کرده اند

در عین حال که همین هفته گذشته، بانک تسویه حساب های بین المللی (BIS)، بانک های مرکزی، یک آزمایش موفقیت آمیز عمده ارزهای دیجیتال بانک مرکزی را که به عنوان پروژه هلوتیا (Project Helvetia) شناخته می شود، انجام دادند. بانک تسویه حساب های بین المللی می گوید: این پروژه امکان اثبات دو مفهوم را با استفاده از سیستم های «تقریباً زنده» برای تسویه دارایی های دیجیتال در یک دفتر توزیع شده با پول بانک مرکزی نشان می دهد. این شامل مقایسه یک مدرک اثبات اتصال سیستم پرداخت موجود به یک دفتر توزیع شده و دیگری برای صادر کردن ارزهای دیجیتال بانک مرکزی عمده است. بانک تسویه حساب های بین المللی می گوید پروژه Helvetia زمینه را برای آزمایشات مشترک بیشتر برای ارزیابی تأثیر نوآوری دیجیتال در آینده سیستم مالی فراهم می کند.

در حالی که اخیراً دستیار رییس بانک مرکزی نیوزیلند، کریستین هاوکسبی گفت: بانک رزرو نیوزلند (RBNZ) هیچ برنامه فوری برای راه اندازی CBDC در نیوزیلند ندارد، با این حال RBNZ پیشرفت ها را با دقت زیاد دنبال می کند و در میان ۸۰ درصد از بانک های مرکزی قرارد ارد که به طور فعال در مورد ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) تحقیق می کنند.

موسسه مالی بین المللی گزارشی در مورد رنمینبی دیجیتال چین (RMB) صادر و خاطرنشان کرد بانک خلق چین از سال ۲۰۱۴ در حال کار بر روی آن است. با نام DCEP، ارز دیجیتال، پرداخت الکترونیکی؛ به طوریکه آزمایشات در چهار شهر با اولین برنامه DCEP برای سال ۲۰۲۲ برنامه ریزی شده است.

در همین حال، مک کواری سوالی مطرح میکند که چرا بانک های مرکزی باید فقط به سایر بانک های مرکزی و بانک های تجاری توکن عمده ارسال کنند، اما به موسسات مالی، غیر مشاغل و افراد غیر بانکی توزیع نکنند؟

در ادامه اینطور آمده است: بحث این بوده است که بانک های مرکزی نمی توانند سپرده ها را جمع آوری کنند، ریسک ها را ارزیابی کنند و از دارایی ها به اندازه کارآمدتر از بانک های تجاری درآمد کسب کنند. اما، در دهه گذشته، ما قبلاً شاهد بوده ایم که بانک های مرکزی به عنوان بازیگران اصلی در بازارهای اوراق قرضه و اعتبار تبدیل شده اند و حتی آنها وام مستقیم به سرمایه گذاران عمده فراهم کرده‌اند. همچنین، فناوری ثابت کرده است که تقریباً هرکسی می تواند سپرده ها را جمع کند و با کسری از هزینه های تاریخی، ریسک ها را ارزیابی کند.

از این رو، فن آوری می تواند به راحتی تسویه حساب در بانک های تجاری، با سپرده گذاری و در نهایت وام دادن به بانک های مرکزی را تسریع کند. این بانک های مرکزی را از متولیان اعتماد به شرکت کنندگان مستقیم تبدیل می کند؛ یا یک ضمانت ضمنی زیربنای پول را به یک ضمانت صریح تبدیل می کند. چه چیزی پس نقش واسطه های مالی باشد؟

مک کواری می گوید: براساس نظرات مختلف از اقتصاددانان و بانک‌داران مرکزی، ناپدید شدن سپرده های بانکی و جایگزینی آنها با نشانه های بانک مرکزی و تأثیر آن بر نقدینگی و وام ها وجود دارد. بر خلاف قرن های گذشته، ما در جهانی زندگی می کنیم که با سرمایه اضافی پر شده است در عین حال که بانک های تجاری و فین تک ها می توانند کمک کنند اما آنها فقط به لطف بانک های مرکزی وجود خواهند داشت و بازده آنها توسط آنها تعیین می شود.

کانال تلگرام  رسانه فناوری هوشمند

نوشته های مشابه

یک دیدگاه

  1. بازتاب: با بانکداری دیجیتال هر مشتری به یک کارمند هوشمند تبدیل می‌شود : پایگاه خبری اقتصاد الکترونیکی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا